Neurologopeda a logopeda — kluczowe różnice i kiedy wybrać kogo?
Każdy neurologopeda jest logopedą, ale nie odwrotnie. Wyjaśniamy, czym różnią się te dwie specjalizacje i jak nie pomylić wyboru.
W gabinetach MapaTerapii.pl codziennie odbieramy telefony rodziców: „dziecko nie mówi r — czy potrzebny neurologopeda?”. Najczęściej nie. Zrozumienie różnicy między tymi specjalizacjami pozwala oszczędzić czas, pieniądze i niepotrzebny stres.
Logopeda — kto to?
Logopeda to absolwent 5-letnich studiów lub studiów podyplomowych z logopedii. Zajmuje się rozwojem i korekcją mowy u dzieci i dorosłych bez wyraźnych przyczyn neurologicznych — wadami wymowy (seplenienie, rotacyzm), opóźnionym rozwojem mowy, jąkaniem rozwojowym, terapią emisji głosu.
Neurologopeda — kto to?
Neurologopeda to logopeda, który ukończył dodatkową, najczęściej 2-letnią, specjalizację. Pracuje z pacjentami, u których trudności mają podłoże neurologiczne: dziećmi z uszkodzeniami OUN, mózgowym porażeniem dziecięcym, autyzmem, zespołami genetycznymi, po wcześniactwie, a także z osobami po udarach i urazach.
Kiedy logopeda, kiedy neurologopeda?
- Wada wymowy u zdrowego 5-latka — logopeda.
- Opóźnienie mowy u 2,5-latka bez czynników ryzyka — logopeda.
- Trudności z karmieniem u niemowlęcia, wcześniaka — neurologopeda.
- Dziecko z diagnozą spektrum autyzmu — neurologopeda.
- Dziecko z MPD, padaczką, zespołem Downa — neurologopeda.
- Dziecko z afazją rozwojową — neurologopeda.
Co znajdziesz w gabinecie neurologopedy?
Oprócz typowych narzędzi logopedycznych — masażery do twarzy, vibro-stymulatory, sondy logopedyczne, narzędzia do stymulacji odruchów oralnych, niejednokrotnie też platformę do bilateralnej integracji ruchowej. Praca często odbywa się we współpracy z fizjoterapeutą, terapeutą SI i lekarzem prowadzącym.
