TUS — Trening Umiejętności Społecznych. Dla jakich dzieci i co daje?
Dziecko świetnie radzi sobie w domu, a w grupie rówieśniczej „zamiera” lub wybucha? Trening Umiejętności Społecznych to często brakujący element układanki.
Umiejętności społecznych — tak samo jak czytania — można i trzeba się nauczyć. Dla części dzieci dzieje się to spontanicznie, w piaskownicy i sali przedszkolnej. Dla innych — zwłaszcza z trudnościami w komunikacji, lękiem społecznym lub spektrum autyzmu — wymaga ustrukturyzowanego treningu w bezpiecznych warunkach.
Komu TUS pomaga najbardziej?
- Dzieciom w spektrum autyzmu (poziom 1 wsparcia).
- Dzieciom z ADHD i trudnościami w regulacji emocji.
- Dzieciom nieśmiałym, wycofanym, z mutyzmem wybiórczym.
- Dzieciom doświadczającym odrzucenia rówieśniczego.
- Dzieciom impulsywnym, reagującym agresją na frustrację.
Czego dzieci uczą się na TUS?
- Rozpoznawania emocji własnych i cudzych (mimika, ton głosu, kontekst).
- Rozpoczynania i podtrzymywania rozmowy z rówieśnikiem.
- Dołączania do zabawy w grupie.
- Asertywnej odmowy i radzenia sobie z presją.
- Konstruktywnego rozwiązywania konfliktów.
- Przegrywania, czekania na swoją kolej, dzielenia się.
Jak wyglądają zajęcia?
Każde spotkanie ma stały schemat: powitanie, runda „jak się czuję”, wprowadzenie tematu (np. „jak prosić o pomoc”), modelowanie sytuacji przez trenerów, scenki w parach, gra utrwalająca, podsumowanie. Stałość rytuałów daje dzieciom poczucie bezpieczeństwa i przewidywalności.
Rola rodzica
Po każdym spotkaniu rodzic dostaje krótkie podsumowanie i „zadanie domowe” — np. „w tym tygodniu zauważcie razem 3 sytuacje, w których ktoś okazał komuś wdzięczność”. To te codzienne mini-ćwiczenia transferują umiejętności z sali do realnego życia.
„Dziecko, które w gabinecie świetnie odgrywa scenkę, a w szkole milknie — to dziecko, które potrzebuje czasu, a nie kolejnego treningu. TUS to długi marsz, nie sprint.”
